جابرابن حیان
شعر:
| اصفهان |
|
شهر اصفهان مرکز استان اصفهان است. این شهر در منطقهای نیمه کویری در مرکز
ایران و در کنار زایندهرود قرار گرفته است. آب و هوای آن معتدل است. شهر
اصفهان از روزگاران قدیم به نامهای آپادانا، آصفهان، اسباهان، اسپاتنا،
اسپاهان ،آسپدان، اسپینر، اسفاهان، اصپدانه ،انزان، بسفاهان، پارتاک، پاری،
پرتیکان، جی، دارالیهودی، رشورجی، سپانه، شهرستان، گابا، گابیان، نصف جهان
و یهودیه مشهور بوده است. در شاهنامه فردوسی نیز بارها به اصفهان (سپاهان)
اشاره شده.
|
| آثار تاریخی اصفهان |
|
اصفهان دارای آثار هنری و تاریخی فراوان است از جمله میدان نقش جهان که
در آن بازار قیصریه، مسجد امام، مسجد شیخ لطف الله و عالیقاپو قرار دارد و
مِنارْ جُنبان، کوه آتشگاه، چهلستون، چهارباغ عباسی و ساختمان هشت بهشت،
کلیسای وانک ،محله جلفا، سبزه میدان، مسجد جمعه، سی و سه پل، پل خواجو، پل
شهرستان از زیباترین این آثار تاریخی میباشند .
|
| ازمکان های دیدنی اصفهان |
|
از جاهای دیدنی دیگر اصفهان پارکهای سرسبزی است که در کنار رودخانه زایندهرود قرار دارد.
باغ گلها و باغ پرندگان از دیگر مکانهای جالب و دیدنی در اصفهان و کوه صفه در جنوب اصفهان و
جزیره بازی و پارک بادی، شهر بازی ملک شهر و شهر بازی آبشار از مکانهای تفریحی اصفهان میباشد.
|
| هنر مردم اصفهان |
|
مردم اصفهان در هنر کاشیکاری، آینهکاری، قلمزنی، خاتمکاری، مسگری بسیار معروف هستند.
|
| سوغات اصفهان |
|
معروفترین سوغات اصفهان صنایع دستی و گز میباشد. گز یک نوع شیرینی است که
با گز انگبین یا ترنجبین شکر بادکا و مغزهای پسته، بادام، فندق یا گردو و
گلاب ساخته میشود. در گز از هیچ ماده شیمیایی استفاده نمیشود.
|
| از مکانهای زیارتی اصفهان |
|
آرامگاه بیبی زینب، امامزاده زید، امامزاده سید محمد، امامزاده احمد، امامزاده نرمی و....
و همینطور آرامگاه عالم بزرگ محمَد باقر مجلسی و دیگر بزرگان اصفهان در تخت فولاد و گلستان شهدای اصفهان
قرار دارد.
|
| چند عکس زیبا از مکانهای دیدنی اصفهان |
عالی قاپو |
پل خواجو |
ساختمان هشت بهشت در پارک هشت بهشت |
پل شهرستان یکی از قدیمیترین پلهای اصفهان |
|
|
عالم و عارف فـرزانه شیخ الاسلام خـواجـه عـبـدالله انصـاری فــرزند ابو منصور محمد انصاری ششمین نسل از ابو ایوب انصاری صحابی رسول الله (ص) در سال 396 هـ ق در هـرات متولد و درسال 481 هـ ق در همان محـل رحلـت کــرد . او معاصر خواجه نظام الملک، حسن صباح و شیخ ابوسعیدابوالـخیـر بوده و در زمان حکومت سلجـوقیــان ( آلـب ارســـلان) می زیسته است. خــواجه در زبان فارسی روش و سیره خاصی داشته و تا امروز نه تنها بهتر از او بلکـه همـانند او هم کسی درفصاحت و بلاغت به فــارسی سخن نگفته است. مناجاتهـای خــواجه که به زبان شیرین فارسی و با سلیقه و روش خاص او بیان شده،اگر با دقـت و حضـور ذهـن خوانده شود، حقیقتاً انسان را به مقام قـرب الهی نزدیک و موجب آرامش خاصی در انسان میگردد، گـوئی کــه انسـان بی واسطه در مقابل پروردگار خود نشسته و راز و نیاز می کند.. در سال 530 هـ ق یکی از مریدان و معـتقـدان او بنام امام رشیدالدین فضل الله احمد ابن محمود میبدی با نقل اخبار و اشعـار مناسب و حکم و امثال به شرح و بسط آن پرداخته و درسالهای اخیر دانشمند محترم جناب آقای علی اصغرحکمت با تهیه مقدمه ای آنرا در ده جـلــد کتاب مفصل تنظیم و توسط دانشگاه تهـــران به چاپ رسیده است. از سال 1344 تا سال 1349 هـ ش دانشمند محترم جناب آقای حبیب الله آموزگار بمنظور سهـولت در استفاده از این کتاب ده جلدی آن را در دو جلد خلاصه و با عنوان تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید تألیف نموده است
|
قیصر امینپور، در سال ۱۳۶۳ بار دیگر اما در رشته زبان و ادبیات فارسی به دانشگاه رفت و این رشته را تا مقطع دکترا گذراند و در سال ۷۶ از پایاننامه دکترای خود با راهنمایی دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی با عنوان «سنت و نوآوری در شعر معاصر» دفاع کرد. این پایاننامه در سال ۸۳ و از سوی انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شد.
او در سال ۱۳۵۸، از جمله شاعرانی بود که در شکلگیری و استمرار فعالیتهای واحد شعر حوزه هنری تا سال ۶۶ تأثیر گذار بود. وی طی این دوران مسئولیت صفحه شعر ِ هفتهنامه سروش را بر عهده داشت و اولین مجموعه شعر خود را در سال ۶۳ منتشر کرد. اولین مجموعه او «در کوچه آفتاب» دفتری از رباعی و دوبیتی بود و به دنبال آن «تنفس صبح» تعدادی از غزلها و شعرهای سپید او را در بر میگرفت. امین پور هیچگاه اشعار فاقد وزن نسرود و در عین حال این نوع شعر را نیز هرگز رد نکرد.
دکتر قیصر امینپور، تدریس در دانشگاه را در سال ۱۳۶۷ و در دانشگاه الزهرا آغاز کرد و سپس در سال ۶۹ در دانشگاه تهران مشغول تدریس شد. وی همچنین در سال ۶۸ موفق به کسب جایزه نیما یوشیج، موسوم به مرغ آمین بلورین شد. دکتر امینپور در سال ۸۲ بهعنوان عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی برگزیده شد.وی در سال 1386 در سانه تصادف دنیا را وداع گفت.